W tej komrce znajduje si obiekt FLASH



     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     


 

 

 

O stresie i jego obliczach

   

   Potocznie stres utożsamia się przede wszystkim z nieprzyjemnymi reakcjami emocjonalnymi( zdenerwowaniem, napięciem, niepokojem), oraz z trudną sytuacją, która wywołuje te uczucia, np. „ ten egzamin to był stres” i w końcu z skutkami tych sytuacji, polegającymi na pogorszeniu funkcjonowania w warunkach stresujących, np. „ zjadł mnie stres – nie mogłem się skupić, miałem dziurę w pamięci”.

 

   STRES - stan obciążenia psychicznego, gdy wykonanie ważnego zadania , realizacja ważnego celu staje się bardzo trudne albo trudniejsze od tego, które dotychczas wykonywaliśmy. Gdy bodziec stresowy działa z umiarkowaną siłą i krótko, wzmaga emocje człowieka, tu podkreśla się wagę stresu, bez stresu nie ma życia, gdyby nie te emocje nie było by motywacji, człowiek by po prostu nie mobilizował się, to jest ta dobra strona stresu czyli wniosek z tego, że nie możemy i nie musimy mówić o stresie tylko negatywnie, stres umiarkowany jest warunkiem jakiegokolwiek wysiłku związanego z rozwiązywaniem naszych celów życiowych. Stres długotrwały i silny rozstroją jednak organizm, prowadzi najpierw do chaotycznego pobierania i przetwarzania informacji. Uzasadniony jest wzmożony wysiłek, wzmożony poziom energetyczny w przypadku zwierząt bo tam występuje realne zagrożenie i trzeba naprawdę uciekać, walczyć to u człowieka w wielu przypadkach jest nie uzasadnionych gdyż mając inteligencję, działając poza popędami, świadomie, racjonalnie nie umiemy sobie poradzić z tym co zostaje nam w trakcie życia postawione.

 

  • Objawy stresu

 Wystąpienie pojedynczego objawu nie oznacza stresu, musi ich wystąpić, co najmniej kilka, w takich sferach

 Ciało:

 ▪ Przyspieszone bicie serc;

 ▪ wzrost aktywności gruczołów potowych;

 ▪ zimna skora;

 ▪ zimne kończyny – dłonie i stopy;

 ▪ mdłości;

 ▪ przyspieszony oddech;

 ▪ napięcie mięśni;

 ▪ suchość ust;

 ▪ potrzeba oddania moczu;

 ▪ biegunka;

 ▪ trudności ze spaniem lub ospałość;

 Emocje

 ▫ lęk, niepokój;

 ▫ złe samopoczucie;

 ▫ przygnębienie;

 ▫ zmienność nastroju;

 ▫ nastrój depresyjny;

 ▫ poczucie frustracji;

 ▫ wrogość;

 ▫ bezradność;

 ▫ rozdrażnienie, poirytowanie;

 ▫ niepokój, nerwowość;

 

Intelekt

 ▪ chaos myślowy;

 ▪ kłopoty z koncentracja;

 ▪ trudności w podjęciu decyzji;

 ▪ utrata satysfakcji z nauki, pracy;

 ▪ postrzeganie sytuacji trudnej jako;

 ▪ spadek mobilizacji i motywacji;

 ▪ negatywne myśli;

 ▪ utrata/ załamanie pewności siebie;

 ▪ kłopoty z pamięcią;

 ▪ wzrost liczby błędów;

 ▪ gorsze radzenie sobie z trudnościami

 

 Zachowania

 ▫ głośne, szybkie mówienie lub głos „ uwięziony” w gardle;

 ▫ napięcie(częste ziewanie, obgryzanie paznokci itp.);

 ▫ nerwowość ruchów lub gestykulacji;

 ▫ sięganie po leki, alkohol i papierosy;

 ▫ zwiększona agresywność, krytykanctwo, przesada w sposobie reagowania;

 ▫ brak lub nasilenie apetytu;

 ▫ negatywne nastawienie do ludzi i zadań;

      Długotrwałe pozostawanie pod wpływem stresu może prowadzić do wystąpienia poważnych objawów fizycznych, takich jak:

 - zmiana apetytu i nawyków  żywieniowych, np. objadanie się lub brak apetytu,

 - dolegliwości psychosomatyczne :

 ● astma

 ● bole pleców i karku, np. chroniczne napięcia mięśniowe,

 ● problemy trawienne np. biegunki, zatwardzenia, wymioty, wrzody żołądka, bole brzucha,

 ● bole głowy

 ● wysypka skórna

·  uczucie chronicznego przemęczenia.

 

Źródła i typy zachowań w stresie

 

    Do podstawowych źródeł stresu należą przede wszystkim nowe i trudne sytuacje. Trudne sytuacje to przede wszystkim takie, w których ciężko przewidzieć, czego doświadczymy lub gdy doświadczamy czegoś co jest zupełnie nam nieznane. Wreszcie gdy odbieramy sytuację jako zagrażającą nam w jakikolwiek sposób. Jak wtedy reagujemy?

1. Rezygnacja;

 2. Próby pokonania przeszkód;

 3. Przejście przeszkody;

 4. Znajdowanie celów zastępczych;

 5. Ucieczka z sytuacji frustracyjnej.

 Jak wiadomo, każde z tych zachowań może być właściwa lub nie w zależności od sytuacji, doświadczeń i okoliczności.

 

  • Odporność na stres

 

   Nasza reakcja wydarzenia życia codziennego zależy od ich spostrzegania. Różne reagujemy na różne zdarzenia, które nas dotyczą. Znaczenie ma zawsze to, jak oceniane jest to zdarzenie, czy spostrzegane jest, jako zagrożenie, czy może ujemnie wpłynąć na samopoczucie. Odpowiedź na to pytanie zależy również od stopnia oszacowania własnych możliwości skutecznego przeciwdziałania nieprzyjemnej i groźnej sytuacji. To, jak ludzie reagują na stres zależy między innymi od dwóch czynników: tego, że ludzie różnią się od siebie sposobem spostrzegania zdarzeń, oraz faktu, że na podstawie własnej wiedzy i zdolności różnie oceniają możliwości skutecznego reagowania.

 

Osoby odporne na stres wykazują przynajmniej trzy cechy, których nie mają  inni.

  • są przekonane, że sprawują kontrolę nad swoim życiem, wobec zdarzeń krytycznych nie czują się bezradne, wierzą, że mogą na nie a także na innych ludzi wywierać wpływ. Dla ludzi odpornych jest przede wszystkim ważne, że istnieje coś, czemu się całkowicie poświęcają: cele osobiste, rodzina, przyjaciele, praca lub religia.
  • są gotowe do spostrzegania nowych i nieprzewidzianych zdarzeń niejako zagrożenia, lecz jako wyzwania. Nie skupiają się na tym, jakie straty może przynieść krytyczne wydarzenie, lecz w zmienionej sytuacji widzą szanse, która może pobudzić ich ciekawość i motywację.
  • nie unikają wydarzeń, które wiążą się ze stresem, lecz zdecydowanie stawiają im czoło. Polepszają przy tym nieustannie swoje warunki, by móc skutecznie stawiać im czoło. Cechuje ich poczucie humoru..

 

O czym warto pamiętać?

 Stres możemy zdefiniować jako niespecyficzną reakcję fizjologiczną i psychologiczną jednostki na wszelkie wymagania środowiskowe lub zagrożenie jej integralności.

  • Stresorem zaś będzie każdy czynnik potencjalnie szkodliwy dla organizmu (fizycznie lub psychicznie) wystawiający na próbę jego zdolności adaptacyjne.
  • Odporność na stres jest to zdolność do zorganizowanego funkcjonowania mimo podniecenia emocjonalnego. Jednostka działa „przytomnie”, kontroluje swoje zachowanie, zmierza do realizacji obranego celu pomimo doznawanego lęku, strachu, gniewu czyli emocji o silnym natężeniu.
  • Odporność na stresor to mała reaktywność emocjonalna na zagrożenie, przeszkody i inne czynniki właściwe sytuacjom trudnym. Słaby odczyn emocjonalny - strachu, lęku, gniewu - mimo, że sytuacja jest spostrzegana jako trudna.

 

  Stres sytuacyjny w szkole:

 

Stres, jakiego uczniowie doświadczają w szkole, można opisać z perspektywy sytuacyjnej. Można zrozumieć go jako zespół warunków wywołujących zagrożenie, zakłócenie działań lub zablokowanie realizacji własnych potrzeb ucznia. Do czynników blokujące lub zakłócające osiąganie celów i realizację potrzeb należą:

  • krzywda lub strata
  • zmiana klasy lub szkoły,
  • obniżenie semestralnej noty ze sprawowania lub z przedmiotu,
  • izolacja lub odrzucenie przez rówieśników
  • zagrożenie, np.
  • utrata szacunku rówieśników z powodu zbyt dobrych lub zbyt słabych wyników w nauce,
  • oczekiwanie na wyniki sprawdzianu,
  • zagrożenie brakiem promocji do następnej klasy,
  • oczekiwanie na egzamin
  • wyzwanie, np.
  • sprawdzian wiadomości i umiejętności,

      • konflikt w klasie,

      • zwiększanie wymagań przez nauczyciela itp.

 

Sposoby radzenia sobie ze stresem – wstępne wskazówki

 

     Stres wpływa na intelektualne, emocjonalne i interpersonalne funkcjonowanie ucznia, dlatego istotnego znaczenia w pracy wychowawczej nabiera pomaganie uczniom w zwalczaniu i zapobieganiu stresowi.

 Zapobieganie negatywnym skutkom stresu i radzenie sobie z nim jest warunkiem utrzymania wysokiej efektywności uczenia się i podtrzymywania motywacji do uczenia się.

 Podejmowanie działań antystresowych przez uczniów ma także wymiar bardziej osobisty – jest sposobem dbania o zdrowie oraz o relacje z ludźmi.

 Proces radzenia sobie ze stresem pełni dwie główne funkcje:

- instrumentalną  ( uporanie się z problemem, który był źródłem stresu),

 - regulującą  emocje ( redukcja nadmiernego napięcia).

 Funkcje te wspomagają się wzajemnie.

 Każdą  z metod radzenia sobie ze stresem można umieścić na którymś  z poniższych wymiarów:

 - Doraźne: służące złagodzeniu bieżącego stresu (np. ćwiczenia fizyczne);

 - Długofalowe: służące uodpornieniu na sytuacje Stresujące( np. praktyki medytacyjne);

 - Skupione na otoczeniu: nastawione na zmianę w środowisku: eliminację  lub ograniczenie stresorów( np. zmiana warunków uczenia się);

 - Skupione na osobie: nastawione na zwiększenie własnych, osobistych możliwości radzenia sobie ze stresem ( np. trening autogenny).

 - Ogólne: ogólnie podwyższające odporność na stres. Metodami takimi są  np. treningi relaksacyjne i autogenne.

 - Specyficzne: dobrane do konkretnej sytuacji stresowej. Metodą taką jest np. trening mentalny ( ćwiczenie w wyobraźni konkretnej umiejętności przydatnej w danej sytuacji).

 - Redukujące napięcie: nastawione na zmniejszenie napięcia emocjonalnego i cielesnego( np. techniki relaksacyjne).

- Służące zdobywaniu kontroli: nastawione na rozwiązanie problemu ( zrozumienie i działanie). 

 

 

   Jeżeli masz problemy w radzeniu sobie ze stresem to napisz do nas..

   Nasze doradcy pomogą Ci w znajdowaniu nalepsze sposoby radzenia sobie.

   Nic nie ryzykujesz!!!




 Użytkownik

 Hasło


 Zarejestruj się

                Data23/4/2017

 



W tej komrce znajduje si obiekt FLASH